สำหรับมือถือเครื่องนี้ ก็ใช้มาได้น่าจะสี่เดือนละ (ยังขี้เกียจหารูปมาใส่อยู่)
แต่จริงๆแล้ว ตอนแรกเลย ตอนกลับมาใหม่ ไม่ได้ตั้งใจจะใช้ PPC ตั้งใจจะใช้มือถือแบบพับที่บางๆ แล้วฟังก์ชั่นครบๆหน่อย
แต่หาอยู่นาน ก็ไม่เจอที่ถูกใจเหมาะสมซะที ที่พอจะใกล้เคียงกับที่ต้องการ ก็ดันหาซื้อไม่ได้แล้ว

สุดท้ายเลยเปลี่ยนใจ ลองใช้ PPC ดูซักหน่อยดีกว่า ศึกษาไปมาพักใหญ่ๆ ก็ได้เจ้าเครื่องนี้มา
ด้วยที่ว่าเป็นคนชอบปรับแต่งนู้นนี่ ทำให้พลอยได้รู้เรื่องเกี่ยวกับวงการ ROM Cooking ไปด้วย
และก็อีกหลายๆเรื่องที่เกี่ยวกับ Window Mobile

ตอนนี้ก็รอว่าเมื่อไหร่ จะมี HardSPL ออกมา (เพราะตัวเอง ยังไม่สามารถทำขนาดนั้นได้เล้ย)
จะได้ร่วมวงกับเค้าบ้าง

ไม่ได้เขียนบล๊อกนานมากๆ ทั้งๆที่ปกติ ก็ไม่ค่อยจะได้เขียนอยู่แล้ว
ด้วยเหตุที่จะยกมากอ้าง มันมากล้นเหลือ

รู้สึกตัวว่าเป็นคนชอบเทคโนโลยี ชอบติดตาม แต่มักจะไม่ค่อยจริงจังต่อเนื่อง เป็นนิสัยเสียที่แก้ไม่หาย
เพราะยังไม่ได้คิดจะแก้ซะที

ที่ผ่านๆมา
การงานก็มีเรื่อยๆเยอะๆวุ่นๆ ตามปกติ
ได้ตัดใจจากการขับรถมาทำงานทุกวัน เปลี่ยนเป็นไว้เฉพาะวันที่จำเป็นๆพอ
ได้ใช้ขนส่งมวลชนมาซักพัก ก็รู้สึกสบายดี ไม่ได้เหนื่อยเพิ่มขึ้นมากมายอย่างที่คิดไว้
ดูจะสบายใจขึ้น ทั้งจากเรื่องแรงกาย และแรงเงิน รู้สึกว่าประหยัดไปได้เยอะจริงๆ (ส่วนเรื่องแรงใจ เต็มเกินร้อยตลอดอยู่ละ)

ได้พบปะเจอเพื่อนฝูงมากขึ้น หลังจากกลับมาอยู่ไทยจะเกือบครึ่งปีละ
มีไปงานรับปริญญา รู้สึกว่าเป็นงานที่เยอะแยะวุ่นวายมาก แต่ไม่ีได้รู้สึกไม่ดี
งานแบบนี้รู้สึกว่าที่ไทยจะดีมาก ทำให้รู้สึกถึงสังคมและความใกล้ชิดกันของคนในสังคม
ในหลายประเทศ งานแบบนี้ อาจจะไม่มีคนอื่นๆมาร่วมแสดงความยินดีเลย อย่างมากก็แค่คนในครอบครัว

เรื่องเที่ยว ก็ไม่ได้ไปไหนไกลมากมาย ไกลหน่อยก็ไปนั่งอยู่ริมทะเลบางแสน หรือเกาะล้านพัทยา
แล้วก็มีในเมืองบ้าง

ช่วงนี้ก็ใสใจในสุขภาพมากขึ้น พยายามออกกำลังกาย ทั้งแบดฯ บาส ว่ายน้ำ
แล้วยิ่งไปเจอสระว่ายน้ำนึง น่าสนใจมาก เลยอดไม่ได้ ที่จะอยากไปว่ายน้ำบ่อยๆ

กลับมาไทยได้ซักพัก ก็สังเกตุอย่างนึงเกี่ยวกับเด็กไทยว่า
เด๋วนี้ เด็กไทยเปลี่ยนสีได้ตามฤดูกาลแฮะ โดยเฉพาะฤดูร้อน

จริงๆแล้ว ก็ไม่ได้ตามฤดูอะไรขนาดนั้นหรอก ต้องบอกว่า เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กๆ วัยเรียนตะหาก
ที่ว่าเปลี่ยนสีก็คือ สีผม ช่วงปิดเทอมนี่เวลาไปไหนมาไหน มักจะเห็นสีผมของเด็กวัยเรียนทั้งหลาย หลายหลายมาก
ทั้งสีทอง สีแดง สีน้ำเงิน
แล้วเดี๋ยวพอเปิดเทอม ก็คงจะกลายเป็นสีดำกันหมด

ลองนึกเล่นๆ ก็น่าจะเกี่ยวกับว่า เพราะช่วงเปิดเทอม โรงเรียนก็มีกฏอยู่ว่าห้ามย้อมผม พอปิดเทอมปุ๊บก็เลยทำสีผมกันใหญ่เลย
แต่สมมติว่า
โรงเรียนไม่มีกฏห้ามย้อมผมหละ ... ก็อาจจะไม่ทำสีผมกันก็ได้มั้ง

ลองนึกถึงญี่ปุ่น (เปรียบเทียบจนได้) โรงเรียนเอกชนส่วนใหญ่ไม่มีกฏเรื่องนี้
แต่ก็ไม่ค่อยจะได้เห็นนักเรียนญี่ปุ่น ย้อมผมไปโรงเรียนเลย
พอปิดเทอม สีผมก็ไม่ได้เปลี่ยนไปอะไร ก็ยังไว้แบบเดิมอย่างนั้น

ก็คงเข้าทำนอง มีกฏ ก็ต้องแหก แต่แหกไม่ได้มันก็เลยอัดอั้นไว้ ...

กลับมาอยู่ไทยเกือบเดือนละ ยังไม่ค่อยมีเวลาทำอะไรมากมายเท่าไหร่
ขนาด blog นี้ยังเพิ่งได้เข้าวันนี้เอง
ตั้งแต่ก่อนไปญี่ปุ่นคราวนี้ ตั้งใจไว้ว่า ถ้ากลับมาไทยแล้วจะพยายามไม่เปรียบเทียบเรื่องต่างๆของไทยกับญี่ปุ่น
เพราะเมื่อตอนกลับมาคราวก่อน รู้สึกว่าตัวเองคิดเปรียบเทียบมากเกินไป
แต่แล้ว กลับมาคราวนี้ก็อดคิดเปรียบเทียบไม่ได้อีกอยู่ดี

กลับมาอยู่ไทยไม่กี่วัน รับฟังข่าวรอบด้าน รู้สึกไม่สบายใจยังไงก็ไม่รู้กับสถานการณ์ต่างๆของบ้านเมือง

ทั้งเรื่องการชุมนุมประท้วงที่บานปลายไปจน เกิดผลกระทบต่อหลายๆฝ่าย ไม่ใช่เดือดร้อนแค่ฝ่ายตรงข้ามกันเท่านั้น
ผลกระทบโดยตรง ก็คงเห็นกันอยู่แล้ว แต่ผลกระทบทางอ้อมที่อาจจะมองไม่เห็นหรือ อาจจะไม่รู้ ณ ตอนนี้ ก็น่าจะเกิดขึ้นอีกหลายๆอย่าง
ด้วยที่ว่าตัวเอง ทำงานกับบริษัทต่างชาติมานานพอสมควร ก็เกิดรู้สึกกลัว ถ้าเกิดวันนึง(ไม่ซิ อาจจะเริ่มแล้วก็ได้)คนต่างชาติ ไม่มั่นใจในประเทศไทยแล้ว จะเกิดอะไรขึ้น
หรืออะไรอีกหลายๆอย่าง ...

(นึกแล้วเครียด)

อย่างที่ได้รับรู้ข่าวกันเสมอๆ ก็คือเรื่องภาวะโลกร้อน ที่ตอนนี้เห็นการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นทุกที
ทั้งฤดูกาล ทั้งสภาพอากาศ มีหลายองค์กรออกมาขอให้ช่วยเหลือกันลดภาวะโลกร้อน

ตอนนี้ออฟฟิซที่ญี่ปุ่นที่ทำอยู่ตอนนี้ พอเที่ยงปุ๊บ ก็จะปิดไฟ ปิดแอร์/ฮีตเตอร์หมด แล้วใช้เปิดหน้าต่าง เปิดม่านเอาแทน
เพราะไหนๆ ช่วงเที่ยงก็ไม่ค่อยมีคนอยู่ในออฟฟิซอยู่แล้ว

ปัจจุบันในญี่ปุ่นทั่วประเทศก็จะรณรงค์ให้ใช้ Eco Bag หรือจะเรียกว่า My Bag ก็ได้
ตามซุปเปอร์มาร์เก็ตต่างๆ ก็จะมีนโยบายไม่ให้ถุงพลาสติกแ้ล้ว จะมีแคมเปญกระตุ้นก็เช่นถ้าไม่เอาถุง ก็จะมีส่วนลดให้
หรือถ้าเอาถุงก็จะคิดค่าถุงเพิ่ม

ส่วนตัวเองก็จะพก Eco Bag ไว้ใบนึงอยู่แล้ว จริงๆ ก็แค่ถุงผ้าธรรมดา แค่นั้น ทนกว่าถุงพลาสติกตั้งเยอะ
เวลาเปรอะเลอะเทอะก็ซักตาก เอากลับมาใช้ใหม่ได้สบาย

นอกจากนี้ก็มี My Hashi หรือ My Chopstick นั่นเอง คือตะเกียบ เป็นอะไรที่คนญี่ปุ่นใช้กันเยอะมาก
แล้วส่วนใหญ่ก็ใช้ครั้งเดียวทิ้ง ก็เลยใช้ตะเกียบที่ดีหน่อยซักอัน แล้วก็จะมีกระเป๋าผ้าไว้สำหรับใส่ตะเกียบได้เฉพาะ พกไปไหนมาไหนได้

ก็ช่วยกันคนละนิดคนละหน่อย ไม่ลำบากอะไร