1K43

ไม่ได้เขียนมานาน จนลืมว่าต้องเขียนยังไง

อยู่ญี่ปุ่นมาจนถึงตอนนี้ เพิ่งได้มีประสบการณ์ไปหาหมอที่รพ.ครั้งแรก

ด้วยว่ามีเหตุป่วย สาเหตุเพราะร่างกายเหนื่อยและอ่อนแอลง นั่นเอง

ที่ได้มีประสบการณ์ที่รพ.ญี่ปุ่น ก็ตอนนี้เป็นผุ้ป่วยนอกเฉยๆ ยังมิบังอาจกล้านอนค้างรพ. เด็ดขาด

รพ.ญี่ปุ่นนี่(โดยเฉพาะรพ.ที่ไปมานี่) เวลาทำการของส่วนรับคนไข้ผู้ป่วยนอก ค่อนข้างสั้นมาก

แต่ก็แล้วแต่สาขาแพทย์ด้วย ที่ที่ไป ส่วนรับคนไข้ผุ้ป่วยนอก เริ่มตั้งแต่ 8.30-11.30

ตอนแรกตั้งใจจะไปตอนบ่าย ดีว่าโทรไปถามก่อน ไม่งั้นได้ไปเก้อแน่ๆ

ส่วนของการรักษา ก็คงเรื่อยๆจนกว่า ผู้ป่วยจะหมด

พอไปถึงรพ. ครั้งแรก ก็คงเหมือนกับที่ไทยคือ กรอกรายละเอียดต่างๆนา ที่แผนกต้อนรับ
รวมถึงยื่นว่าเราบัตรประกันสุขภาพด้วย (ตอนมาถึงญี่ปุ่นแรก ที่บริษัทก็จัดการไว้ให้แล้ว 国民健康保険被保険者書 ซึ่งบริษัทจะเป็นคนจัดการจ่ายเงินให้สำนักงานฯ ทุกเดือนๆ)

พอกรอกเสร็จ ก็นั่งรอพักนึง เค้าก็เรียก พร้อมแฟ้ม กับ บัตรคิว แล้วก็ บัตรรพ. ให้ไปที่แผนกนั้นๆ ได้เลย

เราก็เอาแฟ้มไปยื่นที่แผนกนั้น เค้าก็จะบอกให้รอเรียกคิวตามบัตรคิวนั้น

ก็นั่งรอที่หน้าห้องตรวจ  ที่หน้าห้องฯ ก็จะมีจอติดอยู่ทุกๆห้อง รวมถึงมีจอใหญ่รวมๆอีก

บอกว่า ห้องนี้คิวหมายเลขอะไรเข้าอยู่ มีคิวหมายเลขอะไรรออยู่บ้าง

พอถึงคิวเราก็มีเสียงเรียก ถ้ามีนางพยาบาลอยู่ข้างหน้า เค้าก็จะเรียกหมายเลขเรา

หรือถ้านางพยาบาลออกมาเรียก ก็จะเรียกชื่อเลย (ข้อมูลทุกอย่างเสร็จตั้งแต่ที่ แผนกต้อนรับ)

เกือบลืม ตอนเราไปยื่นแฟ้มที่แผนกฯ เค้าก็จะถามเลย เอา ล่ามภ.อังกฤษรึเปล่า

เพราะด้วยที่ว่าเมืองนี้ คนต่างชาติ มีค่อนข้างเยอะ (แต่คนไทยมีอยู่กระจึ๋งนึง)

ส่วนเราขอภ.ญี่ปุ่นอย่างเงี้ยะดีแระ เจอภ.อังกฤษเดี๋ยวงงไปกันใหญ่

เวลาเข้าไปตรวจหมอก็คุยดีๆ ยิ้มแย้ม แล้วพอตรวจเสร็จ ก็ถามเรื่องยา ยาเม็ดเป็นไรมั้ย ยาน้ำดีมั้ย อะไรทำนองนี้

เวลาเค้าให้ยา เค้าก็จะวางแผนไว้ด้วยว่า นัดต่อไปวันไหนดี ก็จะให้ยาเป็นช่วงพอดีๆ ไม่ขาดไม่เกิน

ยกเว้นยาบางอย่าง ที่กำหนดว่า ห้ามกินติดต่อกันเกินกี่วัน

เวลานัดครั้งต่อไป บางทีก็อาจจะไม่ใช่หมอคนเดิม เพราะเกี่ยวกับตารางเวลาของหมอด้วย

แต่พอถึงเวลานัด หมอคนที่ตรวจคราวก่อน ก็จะมาช่วยดูด้วย

ทำให้ค่อนข้างมั่นใจได้ว่า อาการของเราจะถูกรักษาถูกต้องต่อเนื่อง

พอตรวจเสร็จเค้าก็จะให้รอหน้าห้องอีกแป๊บนึง นางพยาบาลก็จะเอาแฟ้ม พร้อมใบสั่งยามาให้

(บางทีเราก็รอจากหมอ ในห้องตรวจได้เลย)

เราก็เอาแฟ้มไปให้ที่เคาเตอร์แผนกอีกที

จากนั้นก็ไปจ่ายตังค์

ตอนจ่ายตังค์เราก็ยื่นบัตรรพ. ให้พนง.ได้เลย ไม่ต้องรอ

หรือเราจะเอาบัตรไปจ่ายที่ตู้อัตโนมัติก็ได้

ส่วนยา ก็ต้องเอาใบสั่งยาไปซื้อที่ร้านขายยาข้างนอก ซึ่งมีอยู่ในส่วนรพ.นั่นหละ

เวลามารพ.ครั้งต่อไปเวลาหมอนัดไว้ เราก็แค่เอาบัตรรพ.ไปยื่นที่แผนกต้อนรับ

หรือจะเอาบัตรรพ.ไปเสียบที่เครื่องก็ได้ ก็จะได้บัตรคิว ไปรอที่หน้าห้องตรวจได้เลย (เร็วมาก)
เกี่ยวกับค่ารักษา ไม่ได้ฟรี ได้แต่ลดเฉยๆ
ค่าตรวจ ลดไป 70% แต่ค่ายาลด 30% (ค่ายาแพงมาก)

กับค่ารพ.ครั้งแรกที่ต้องจ่าย ไม่มีลด (แพงด้วย)

สุดท้าย ความไม่ป่วย ดีที่สุด

ต้นปีที่แล้ว มีความคิดว่า อยากจะเขียนบันทึกย้อนหลังสมัยที่อยู่ญี่ปุ่น คราวก่อนนู้่น

แต่ไปๆมาๆ จนผ่านมาปีนึง ก็ยังไม่ได้เขียนซักที

พออยู่ญี่ปุ่นคราวนี้ ก็ยังไม่ค่อยได้บันทึกอะไรอีก

ไหนเมื่อวาน จะได้ฟังข่าวการสูญเสียไปของเพื่อน ถึงสามคนอีก

ทำให้รู้สึกว่า หากเราได้บันทึกเรื่องราวของตัวเองเอาไว้ ก็คงดีนะ

(ไม่กล้าที่เขียนอธิบายความรู้สึก ยังไงไม่รู้)

หลังจากปีนฟูจิ ตั้งกะปีก่อน ช่วงเดือนเจ็ด ก็ไม่ได้เขียนอะไรอีกเลย

ทั้งๆที่ก็มีอะไรหลายๆอย่าง น่าจะเขียน

มี งานเทศกาลแซมบ้าที่เมืองนี้

ช่วงใบไม้เปลี่ยนสี ก็ไปสอบภาษาญี่ปุ่น

เข้าหน้าหนาว ก็ไปเล่นสโนว์บอร์ดที่ฮอกไกโดกับบริษัท

มีงานเทศกาล Fuyu Hotaru ที่เมืองนี้ (หิงห้อยหน้าหนาว)

ยิ่งช่วงปีใหม่ก็มี

ตะลอนในโตเกียว

ไปเล่นสโนว์บอร์ดที่ iwappara

เดินเล่นปีใหม่แถวชินจูกุ

เที่ยวเกียวโตกับคนมหาศาล

ไปเมืองเก่า .. นารา

โอซาก้า เมืองที่คนหนาแน่นจริงๆ

ถัดจากช่วงปีใหม่มาเดือนนึง

ก็ไปเล่น สโนว์บอร์ดอีกครั้งที่ Hakuba47 ลานสกีที่เคยใช้เป็นที่แข่งโอลิมปิค

หลังจากนั้นมาก็แทบไม่ค่อยได้ไปไหนอีกเลย มีถ่ายรูปเล็กๆน้อยๆบ้าง

เดี๋ยวถ้าเขียนเรื่องไหนเสร็จ ค่อยกลับมาทำลิงค์แล้วกันเนาะ

เมื่อคราวก่อนที่อยู่ญี่ปุ่น ได้อยู่ถึงแค่ช่วงใบไม้่เปลี่ยนสี

เลยยังไม่ได้เจอความหนาวแบบญี่ปุ่น

พอมาคราวนี้ก็ได้เจอจริงๆ แต่โชคดี ไม่ถึงกับเลวร้ายนัก พอได้ พอได้

ปกติแล้วบริษัทที่ญี่ปุ่น จะมีการท่องเที่ยวของบริษัทประจำปี

บริษัทเราก็จะมีให้เลือกไป 3 ที่

ปีนี้ รู้สึกจะมี โอกินาว่า ฮอกไกโด แล้วก็ต่างประเทศ ไม่แน่ใจว่าปีนี้ ไต้หวัน หรือ จีน

ก็ให้พนักงานเลือกได้ กลุ่มที่ไปโอกินาว่า ก็จะไปประมาณเกือบๆปลายฤดูร้อน ไปเล่นน้ำทะเล

ฮอกไกโดก็จะช่วงฤดูหนาว ส่วนของต่างประเทศไม่แน่ใจ

เราเลือกที่จะไปฮอกไกโด ไปลองเล่น สโนว์บอร์ดดู

Continue reading ‘Snowboard At Hokkaido’

— ต่อเลยดีกว่า ตอนนี้รูปเยอะเลย ตอนแรกกะว่าจะแบ่งไว้อีกตอน แต่ไหนๆแล้ว ก็เลยเอาจบเลยดีกว่า —–

เส้นทางปีนเขาไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ไม่ใช่แค่ทางชัน แต่เกี่ยวกับเรื่องพื้นด้วย
มีช่วงที่พื้นเป็นหินเล็กๆ เวลาเหยียบไป เท้าก็จะจมๆ ซึ่งก็กินพลังงานไปมากทีเดียว
แล้วก็ทางไม่ได้ขึ้นตรงๆ แต่จะเป็นแบบซิกแซก เพื่อไม่ให้เส้นทางชันเกินไป
ระยะทางที่ต้องปีนคือ 2300 เมตรในแนวตั้ง ซึ่งถ้าเป็นระยะทางจริงๆ ก็หลายกิโลมากๆ
แล้วก็จะหยุดพักตามจุดหักศอกกลับต่างๆ
ตอนเที่ยงคืน ก็ยังไม่ถึงชั้นเจ็ดดี แต่ก็เริ่มพักนานขึ้นกว่าเดิม
อากาศก็หนาวกว่าเดิม อยู่ที่ประมาณ 10-12 องศาได้
ก็ต้องหาอะไรมาใส่เพิ่มหน่อย ก็ดีขึ้น
หลังจากนั้นก็ปีนกันต่อ จนไปถึงชั้นแปดตอนประมาณ ตี 3 กว่าๆ ได้
ซึ่งที่คิดไว้ พระอาทิตย์น่าจะขึ้นตอนประมาณตี 4 กว่าๆ ได้
พอถามร้านค้า ก็ได้ว่าประมาณนั้นจริงๆ

Continue reading ‘Over Cloud Under Sun : Part End’