1K43

ช่วงนี้รู้สึกว่าที่ไทยฝนจะตกบ่อย แล้วก็ตกหนักด้วยเนอะ
ตอนเด็กๆ รู้สึกว่าค่อนข้างจะชอบฝนตก
ยิ่งช่วงปิดเทอมแล้วไม่ได้ไปเที่ยวไหน ยิ่งชอบ
เพราะแถวบ้านจะเป็นอะไรที่น้ำท่วมง่ายมาก
พอน้ำท่วมเด็กๆ ก็จะมีอะไรให้เล่นเยอะเลย
แต่บางครั้งก็เบื่อฝนตก ก็ได้แต่นั่งรอว่าเมื่อไหร่ฝนจะหายน้อ

เด็กๆ หลายประเทศก็คงเป็นอย่างเราเนาะ
อย่างประเทศออสเตรเลีย อ่านเจอมาว่า
เขาจะร้องเพลง ‘Rain,rain,go away’ กัน
เพื่อให้ฝนหยุดตก จะได้ออกไปเล่นได้ซักที

ส่วนเด็กๆญี่ปุ่นก็มีวิธีที่จะะให้ฝนหยุดตกเหมือนกัน
เวลาดูการ์ตูนโดยเฉพาะเรื่อง อิคคิวซัง นี่
ไม่ว่าใครก็ต้องเห็น ก็คือ ตุ๊กตาไล่ฝน
ภาษาญี่ปุ่น เรียกว่า เทรุเทรุโบซุ (照る照る坊主)(teriteribouzu)
เทรุเทรุ แปลว่า ส่องแสง ส่องสว่างก็ได้ (to shine)
หรือจะแปลว่า อากาศที่ดี ( fine weather)ก็พอได้
ส่วนโบซุ แปลว่า เด็กหัวล้าน เด็กหัวโล้น
หรือจะหมายถึง พระในพุทธศาสนาที่ต้องโกนหัวก็ได้

ส่วนวิธีทำตุ๊กตาไล่ฝนก็คือ ใช้ผ้าหรือกระดาษ สีขาว ที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส
หาลูกกลมไม่ใหญ่นักอะไรก็ได้จะเป็นลูกบอลหรือจะเป็นกระดาษทิชชูก็ยังไหว
เอาวางตรงกลาง แล้วก็รวบ ผ้าเข้าหากกัน
เอาเชือกเป็นคอ ก็จะได้เป็นรูปเป็นร่างแระ
ตอนนี้ถ้าเอาไปแขวนข้างนอกเลย ก็ถือว่าไม่มีประโยชน์อะไร
เพราะยังไม่ได้วาดหน้าให้มัน เมื่อวาดหน้าแล้วก็เอาไปแขวนได้
โดยเด็กๆ จะเชื่อว่า เมื่อแขวนที่ระเบียงบ้าน หรือ กรอบหน้าต่างแล้ว
ฝนที่ตกอยู่จะหายในวันรุ่งขึ้น และอากาศจะดีด้วย

ตุ๊กตาไล่ฝนนี่เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยเอโดะได้ โดยมาจากประเทศจีนอีกที
จะเป็นตุ๊กตาผู้หญิง ชื่อว่า sao-chin-nyan (หาที่มาต่อจากนี้ไม่ได้เลย)
ทุกวันนี้ก็นอกจากเรื่องฝนตกแล้ว เด็กๆก็มักจะแขวนก่อนวันที่จะมีเหตุการณ์สำคัญด้วย
อย่างวันก่อนมีงานกีฬาสี

วิธีใช้ตุ๊กตาไล่ฝนมีอีกหลายวิธีเลย
อย่างถ้าอยากให้ฝนตก กรณีวันงานกีฬาสี เด็กบางคนก็อยากให้มีฝนตก
จะได้ไม่ต้องไป ก็จะแขวนตุ๊กตาไล่ฝนกลับหัวซะงั้น

หรืออย่างชาวนาถ้าอยากให้ฝนตก ก็จะทาสีหัวของ เทรุเทรุ […]

เพิ่งได้รับความรู้บางอย่างมา และอยากถ่ายทอด คนอื่นต่อทันที เลยต้องรีบมาเขียนวันนี้
(หรือเรียกว่า คันปาก อยากจะบอก)
ที่มาที่ไปเกิดจากการกิน โอโคโนมิยากิ กับคนญี่ปุ่น แล้วคนญี่ปุ่นสงสัยเกี่ยวกับว่า
ทำไมคนไทยบางคนก็กินเนื้อได้ บางคนก็ไม่กินเนื้อ
ก็เลยตอบไปว่า เพราะคนไทยที่นับถือเจ้าแม่กวนอิมจะงดการกินเนื้อ
ซึ่งที่ญี่ปุ่น เราก็ไม่รู้ชื่อเจ้าแม่กวนอิมในภาษาญี่ปุ่น แต่เขาจะใช้คำว่าพระโพธิสัตย์แทน (เขียนถูกรึเปล่านะ)
ซึ่งตรงกับคำว่า 観音さま　（かんおん）　ซึ่งออกเสียงตรงๆว่า kan on sama(คัง อง ซามะ)
แต่คนญี่ปุ่นเขาจะออกเสียงเป็น kanon (คะนง)
ซึ่งมีบุคคลนึงกล่าวว่าได้เห็นพระโพธิสัตย์ เลยเอาคำว่าพระโพธิสัตย์มาตั้งเป็นชื่อบริษัท
ซึ่งบริษัทนี้ปัจจุบัน ก็เป็นบริษัทที่มีชื่อเสียง และมีผลิตภัณฑ์หลายอย่างที่ใครๆ ก็รู้จักกัน
ไม่ต้องบอกว่าบริษัทอะไรก็อาจจะรู้แล้วก็ได้ว่า คือบริษัท Canon นั่นเอง
นอกจากนี้ยังมีบริษัทเครื่องดืมของญี่ปุ่น ที่ชื่อบริษัท suntory
ภาษาญี่ปุ่นจะเขียนเป็น サントリー ออกเสียงว่า ซันโทริ หรือ ซันทรี่ก็พอได้
ที่มาก็คือ ตอนตั้งบริษัทมีด้วยกัน 3 คนก็เลยตั้งชื่อว่า さん　(ซัง) ที่แปลว่า สามซะเลย
และรวมกันคำว่า three ในภาษาอังกฤษก็เลย กลายเป็น ซันทรี พอเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่น
ก็จะได้เป็น サントリー　(ซันโทริ) นั่นเอง
อีกอันนึงที่ได้รู้มาก่อนหน้านี้แล้วก็คือบริษัทบริดจ์สโตน ถ้าแปลจากอังกฤษเป็นไทยก็คือ
สะพานหิน (ไม่ใช่ชื่ออำเภอในจังหวัดเพชรบูรณ์นะ) ที่มาก็คือ คนประธานบริษัทมีชื่อเป็นภาษาญี่ปุ่น
คือ 石橋　秀一　（いしばし　しゅういち）(อิชิบาชิ　ชูอิจิ) แปลตรงๆตัวก็石（いし）(อิชิ) […]

スタンプ　หรือ Stamp หรือ ตรายาง ที่อยู่ปุ่นเป็นอะไรที่มีการใช้อย่างแพร่หลายมากๆตั้งแต่ตัวบุคคล ส่วนใหญ่ ในการทำธุรกรรม ต่างๆ แทบทุกอย่าง แทนที่จะใช้ลายเซนต์
ก็มักจะใช้ ตรายางที่เรียกว่า อิงคัง (印鑑) ที่จะทำเป็นตรายางรูปชื่อของคนอ่ะ
ปั้มลงไป ปกติ ถ้าชื่อใครโหลๆ ก็มักจะมีขายตามห้าง เป็นแท่งๆ อันละ 100 เยนขึ้นไป
ส่วนชื่อใครที่ค่อนข้างจะพิเศษ หรือ คนต่างชาติ (เช่นเราคนนึง) ก็ต้องสั่งทำ
(แต่ก็ไม่รู้ขั้นตอนแฮะ เพราะบริษัทที่ทำงานจะเป็นคนจัดการให้)
แล้วก็ตรายางที่พบเห็นได้ง่ายอีก ก็จะมี ตรายางของสถานีรถไฟต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็น JR หรือ　Tokyo Metro　ก็จะมีตรายางวางไว้ ให้คนไปปั้มได้
ที่รู้มาคือว่า ตรายางของ JR จะมี 77 อัน แต่รถไฟอันอื่นไม่รู้แฮะ
อย่างตอนนี้　Tokyo Metro ก็มี แคมเปญ สะสม スタンプ ของสถานีต่างๆ
ในสี่เส้นทาง โดยจะมีสมุดสะสมแจกให้ (ขอได้ที่เจ้าหน้าที่ ที่สถานี แต่บางสถานีก็อาจไม่มี ต้องร่อนเร่ หาจากสถานีอื่นอีก)
ไว้ปั้มตรายางของสถานีโดยเฉพาะ
โดยถ้าปั้มครบ จะได้อะไรสักอย่าง (ไม่ได้อ่านรายละเอียดเลย)
เกี่ยวกับตรายางของสถานีต่างๆ ก็จะเป็นรูปสถานที่สำคัญ บุคคลสำคัญ ของบริเวณนั้นโดยเฉพาะ
ไม่ได้มีแค่ […]